مدرسه علمیه الزهراء گیلان غرب

                                                                   تواضع
تواضع به معنای خود را از دیگران برتر دانستن و به دیگران ارج نهادن است؛ نه خود را خوار کردن و زیر بار ذلت رفتن! تواضع اقدامی است که انسان داوطلبانه در برابر دیگران به خاطر امتیازاتی که در آنها احساس می کند، انجام می دهد. ممکن است فردی خود را در برابر دیگران از جهتی یا جهاتی دارای امتیاز بیند، برای آنکه مبادا به غرور و تکبر مبتلا شود، باید به جهات امتیاز خود توجه نکند، بلکه به امتیازهای دیگران، حتی احتمال پاره ای امتیازات در آنان توجه کند و به خاطر همان جهات امتیاز، فروتنی کند؛ اما ذلت امری است که معمولا از ناحیه دیگران تحمیل می گردد و در ذلت، فرد ذلت پذیر تحقیر می شود. اگر تواضع با ذلت همراه شود، مردود است.
تواضع در بیان قرآن
ایمان و اعتقاد به خدا،آنگونه تمام شئون زندگی مؤمن را دربر می گیرد که آثار بندگی خدا در رفتار و گفتار او آشکار می شود. یکی از برجستگی های اخلاقی که قرآن کریم در وصف بندگان خدا بیان کرده، رفتار متواضعانه آنان است. «بندگان خدای رحمان کسانی اند که با تواضع روی زمین راه می روند و چون نادانان خطاب شان کنند سخن نرم و مسالمت جویانه گویند.» (1)
خداوند سبحان به رهبر اسلام چنین سفارش می کند: «ای پیامبر! در برابر هر یک از مؤمنان که از تو پیروی می کند، فروتنی کن.»(2) همچنین در کنار وظایف متعددی که برای فرزندان نسبت به پدر و مادر ذکر کرده، فرموده است: «در برابرشان، از روی مهربانی، شانه ها را فرو انداز(تواضع کن).»
پیشوایان اسلام در سخنان متعددی ارزش تواضع را بیان کرده و حد و مرزش را تعیین نموده اند. امام رضا (علیه السلام) پیرامون حد تواضع چنین فرموده است: «تواضع درجاتی دارد، از آن جمله، انسان قدر خویش را بشناسد و با دلی سالم در جایگاه خود نشیند،دوست نداشته باشد به سوی کسی رود، مگر آنکه به سویش آیند. (با مردم چنان که دوست دارد با او رفتار شود رفتار کند) اگر بدی ببیند، آن را با نیکی بپوشاند. فروخورنده خشم و در گذرنده از(لغزش)مردم باشد و خداوند نیکو کاران را دوست دارد.» (3)
در این راستا امام صادق (علیه السلام) فرمود: «از تواضع است که در نشستن به پایین مجلس راضی باشد و با هر کس روبه رو شدی سلام کنی. نزاع و مجادله را ترک گویی، گر چه حق با تو باشد و دوست نداشته باشی به خاطر تقوایی که داری تو را ستایش کنند.»(4)
نقل شده است که روزی آن حضرت به یارانش فرمود:«چرا شیرینی عبادت را در شما نمی بینم؟ پرسیدند: شیرینی پرستش چیست؟ایشان فرمودند: فروتنی.»(5)
حضرت امیر(علیه السلام) نیز فروتنی را از بزرگترین عبادت ها شمرده و فرموده است: «برتو باد به تواضع، از بزرگترین عبادت ها است.»
تواضع در برابر چه کسانی روا است؟
فروتنی، در فرهنگ اسلام، تنها در برابر بزرگان دین، فرزانگان دانش، مؤمنان و پدر و مادر شایسته و پسندیده است؛ زیرا در اینگونه موارد تواضع با ذلت همراه نیست، اما تواضع در مقابل مستکبران، فرومایگان و یا توانگران به خاطر ثروت و قدرت آنان زشت و نکوهیده است. زمانی که تواضع، انگیزه و جهت غیر الهی داشته باشد، شکل«ذلت»به خود می گیرد و سبب بی مقدار شدن ارزش های والای انسانی شخص می گردد.
به بیان امیر المؤمنان (علیه السلام): «هرکس نزد توانگری رود و به خاطر ثروتش برایش فروتنی کند، دو سوم دینش از میان رفته است.» (6)
منابع:
1)سوره فرقان/آیه 63
2)سوره شعراء/آیه 215
3)اصول کافی،جلد 2،صفحه 101
4)اصول کافی،جلد 2،صفحه 100
5)جامع السعادت،جلد 1،صفحه 395
6)نهج البلاغه،حکمت 228
نویسنده: زهرا محمودیان

برخی از عوامل عزتمندی مؤمنان
در دوران ظهور و حاکمیت عدل گستر جهان،اسباب و عللی که منشاء عزت و اقتدار هستند،در میان آحاد مردم و جامعه اسلامی احیا می شود و در پرتو آنها،عزتمندی و کرامت طلبی،فرهنگ رایج و شایع همه انسان ها در جوامع مختلف خواهد شد.
و عزت مؤمنان در سایه اطاعت خدا و عمل به احکام او به دست خواهد آمد که به شمه ای از آنان می پردازیم:
1. اطاعت الهی
خدای تعالی هر روز می فرماید:«من پروردگار عزیز شما هستم،پس هر که خواهان عزت در دو جهان است، باید که از [خدای] عزیز اطاعت کند…»
و علی (علیه السلام) فرمود:«اذا طلبت العز فاطلبه بالطاعه؛
هر گاه جویای عزت شدی،آن را به وسیله اطاعت [از خدا] بجوی…»
با از بین رفتن کفر و بی ایمانی،زمینه اطاعت و پیروی از دستورات الهی فراهم شده و آحاد مردم همگی موحد و خدا پرست می شوند و در پرتو ایمان و اعتقاد به خداست که عزت و شرافت بر جامعه سایه می افکند؛ چنان که در زمان ظهور چنین خواهد شد.
2. تقوای الهی
[حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف)] شما را فرمان می دهد که:«چیزی را شریک او (خدا) نسازید و بر اطاعت او و فرمان برداری از پیامبرش کوشا باشید؛آنچه را قرآن زنده ساخته است،زنده سازید و آنچه را که قرآن در پی نابودی آن است،از میان بردارید؛در راه هدایت مددکار باشید،و در راه تقوا و پرهیزکاری،کمک کار…»
بدیهی است که با اجرای فرمان آن امام همام و رعایت تقوای الهی از سوی مردم،عزت و سربلندی به جامعه اسلامی بر می گردد و مکتب مهدوی،پیام آور شکوه و عزت حقیقی اسلام و مسلمانان می شود.
3. اجتناب از معاصی
یکی دیگر از عوامل عزت،پرهیز از گناه است که در دوران ظهور حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) تحقق خواهد یافت و در نتیجه،عزت و بالندگی معنوی در جامعه آن روز حاکم خواهد شد.
انسان وقتی به جایگاه خود در عالم هستی پی ببرد وعظمت خدا را که هستی بخش همه موجودات است،بشناسد، بی تردید شان و مقام والای خویش را فدای شهرت و گناه نمی سازد و در برابر عظمت الهی نافرمانی و معصیت نمی کند و در نتیجه،چنین افرادی که از معاصی و گناه دوری می کنند،بهره مند از روحی متعالی و عزتی ماندگار خواهند شد.
4. بی نیازی از مردم
در پرتو حاکمیت نظام مقدس مهدوی،استغنا و بی نیازی از مردم فراگیر خواهد شد و در سایه همین بی نیازی است که مردمان آن زمان دارای روحیه عزت و مناعت طبع خواهند شد.
5. فراوانی نعمت
از جمله اموری که به عزت جامعه اسلامی در عرصه دنیا مرتبط است و در زمان ظهور جلوه ای آشکار خواهد داشت،فراوانی نعمت های مادی است.
چون مردمان به دلیل اینکه خداوند با فضل خویش آنها را روزی داده است،بی نیاز شده است.
6. رعایت انصاف
رعایت انصاف میان مردمان،از دیگر عوامل عزت نفس است.
در دوران سبز زندگی؛یعنی در دوران ظهور ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)که بشر حیلت بهاری خود را تجربه خواهد نمود،آن حضرت شرایط را به گونه ای فراهم خواهد کرد که مردم اهل انصاف و رعایت حال همدیگر باشند.
در میان مردم،مهربانی و همدلی برقرار می کند،پس مردمان در پرتو آن،همدیگر را همیاری می کنند…. و بر یکدیگر برتری طلبی ندارند؛بزرگ تر به کوچک تر رحم می کند و کوچک تر به بزرگ تر احترام می گذارد.
سخن را با دعا به درگاه الهی و آرزوی رسیدن به عزت و کرامت راستین در پرتو حکومت جهانی مهدوی که امید هر انسان عزتمند و کرامت خواه است،به پایان می بریم:
«خداوندا!ما از تو دولت ارزشمندی را خواهانیم که با آن،اسلام و اهلش را عزت بخشی و نفاق و اهلش را خوار گردانی و ما را در آن دولت،از دعوت کنندگان به فرمان برداری از خود قرار دهی…»
و اینک ما که باید منتظر حکومت آن حضرت باشیم و در شب تیره به امید صبح روشن چراغی بیافروزیم و با تأسی به فرمایشات ائمه معصومین عزتمند و سرافراز مقدمات عزت و اقتدار شیعیان را در سراسر گیتی رقم بزنیم همان گونه که تا کنون با ایستادگی در برابر استکبار حماسه ها آفریدیم حماسه درحماسه انقلاب اسلامی ایران،غزه، فلسطین،مصر،تونس،لیبی،یمن و انشاءالله زیر سایه پرچم با عزت امام عصر در سراسر گیتی….

برگرفته از سایت های راسخون و تبیان

فاطمه علیمردی

چرا طواف خلاف جهت عقربه های ساعت است.
شاگرد پروفسور حسابی بر اساس علم فیزیک، علت اینکه جهت انجام طواف دور خانه خدا خلاف جهت عقربه های ساعت است را تشریح کرد.

حسین اردکانی، دکترای علم فیزیک و از شاگردان پروفسور حسابی در گفت وگو با فارس گفت: هر آنچه در شارع مقدس وجود دارد دارای مبنای علمی است به طوری که در اعمال حج آمده است که جهت حرکت برای طواف به سمت چپ و خلاف جهت عقربه های ساعت باشد یا اینکه اکثر مراجع تقلید می گویند که بهتر است در ناحیه در خانه خدا تا مقام ابراهیم طواف انجام شود.

وی افزود: تمام اینها از نظر علم فیزیک قابل اثبات است. در نیمکره شمالی که خانه خدا واقع شده است وقتی هر ذره یا جسمی خلاف جهت عقربه های ساعت بچرخد 5 نیرو به آن وارد می شود که جمع این نیروها و انرژی ها به سمت داخل است. در بحث طواف هم همین است، ذرات در اینجا انسان ها هستند و مجموع این نیروها نیز به سمت مرکز که همان خانه خداست هدایت می شود.

این فیزیکدان ادامه داد: اگر در طواف، چرخش به سمت راست انجام می شد در علم فیزیک آمده است که گریز از مرکز رخ می داد و طبق قانون فیزیک ذرات که در اینجا انسان ها هستند به سمت بیرون پرتاب می شدند و نیروی آنها به سمت مرکز که همان خانه خداست هدایت نمی شد.


اردکانی گفت: حالا اگر خانه خدا در نیمکره جنوبی واقع می شد حتماً در دین ما تأکید بر این می شد که باید در جهت عقربه های ساعت یعنی به سمت راست، طواف خانه خدا انجام شود.

وی درباره تأکید بر طواف بین در خانه خدا و مقام ابراهیم نیز اظهار داشت: هر جسم متحرکی که حرکت دورانی دارد اگر شعاع کم شود، سرعت آن به طور ناخودآگاه زیادتر می شود و تمایل و تمرکز آن به سمت داخل و مرکز بیشتر می شود به همین دلیل اکثر مراجع می گویند که در این فاصله طواف خانه خدا انجام شود چون با این تمرکز، صعود و عروج رخ می دهد.

این دکترای علم فیزیک معتقد است که همه چیز در دنیا بر اساس علم فیزیک قابل بررسی است اما علم انسان در این حد نیست که تمام آنها را دریافت کند.

ناگفته‌های سیدحسن نصرالله از ولی امر مسلمین

در سال ۲۰۰۶ معركه‌ی بسیار بزرگی رخ داد كه به‌طور كلی با گذشته متفاوت بود. همه می‌دانند كه جنگ ۳۳ روزه در پی عملیات اسیرگیری از سربازان اسرائیلی اتفاق افتاد. همه یا اكثر سیاسیّون جهان عرب و منطقه، حزب‌الله را سرزنش می‌كردند كه چرا برای این دو سرباز لبنان را خراب می‌كنید؟! بسیاری از مردم ما را مسئول این حملات می‌دانستند. همه ما را به ماجراجویی و به خطر انداختن كشور و مردم متهم ساختند. مسئولیت و بار این اتهام بسیار سنگین بود و باید این را بپذیریم كه اتهام كوچكی نبود. با این حال، در همان آغاز جنگ، این رهبر انقلاب اسلامی بود كه بار این مسئولیت را از دوش ما برداشت. ایشان چند روز پس از آغاز جنگ در گفت‌وگو با دبیركل حزب‌الله گفتند كه این جنگ، جنگ سختی خواهد بود و آن را به جنگ خندق تشبیه كردند.جنگ خندق جنگ سختی بود كه در آن جان‌ها به لب رسید، اما رهبر انقلاب به ما فرمودند: با همه‌ی سختی‌ها، شما به خواست خدا پیروز خواهید شد. این یك مژده‌ی روشن و آشكار از سوی ایشان بود كه جای هیچ تأویلی نداشت. ایشان سپس فرمودند شما به این توجه نكنید كه جنگ را آغاز كرده‌اید تا به این خاطر احساس مسئولیت و فشار كنید، زیرا اسرائیلی‌ها در هر صورت آماده‌ی این جنگ بودند و حتی اگر شما این دو نفر را به اسارت نمی‌گرفتید، اسرائیل به شما حمله‌ی غافلگیرانه می‌كرد و برای این كار هم آماده شده بود، اما شما با این كار خود، ابتكار عمل را از آنها گرفتید و اكنون ابتكار عمل به دست شما افتاده است.
واقعاً ما هنگامی كه در آغاز جنگ این سخنان رهبر انقلاب اسلامی را شنیدیم، از یكدیگر می‌پرسیدیم ایشان این سخنان را بر چه مبنایی می‌گویند؟
ما واقعاً اطلاعاتی نداشتیم كه نشان بدهد اسرائیل آماده‌ی جنگ بود، اما پس از پایان جنگ متوجه شدیم كه اسرائیل از قبل تصمیم گرفته بود كه در مارس ۲۰۰۶ به حزب‌الله حمله كند. “اولمرت” هم بعدها اعتراف كرد كه آنها آماده‌ی این حمله بوده‌اند. سؤال این است كه رهبر انقلاب اسلامی این را از كجا می‌دانستند؟
ما این را یك توفیق الهی می‌دانیم. ایشان به دو امر مهم اشاره كردند: اول این‌كه فرمودند پیروزی از آنِ شما است و دیدیم كه این پیروزی محقق شد. دوم این‌كه فرمودند دشمن برای حمله به شما آماده بود و برنامه‌ریزی كرده بود و شما كار خوبی كردید كه آغازگر جنگ شدید و ابتكار عمل را از آنها گرفتید. از لحاظ سیاسی، درستی این سخنان پس از جنگ مشخص شد و در زمان جنگ از لحاظ معنوی به ما روحیه‌ی مضاعف داد.
برای آگاهی از روحیه‌ی بالای مقاومت در جنگ ۳۳ روزه، تنها اشاره به ماجرای حمله‌ی موشكی به ناو جنگی اسرائیلی كافی است. صحنه‌ی بسیار عجیب و شگفت‌انگیزی بود. جناب سید حسن در تلویزیون مشغول سخن گفتن بود كه فرمود: «به این كشتی اسرائیلی روی دریا نگاه كنید كه چگونه مورد هدف قرار می‌گیرد و در آتش خواهد سوخت.» برخی با خود گفتند این ماجراجویی‌ها دیگر چیست؟! او با تكیه به چه قدرتی این حرف‌ها را میزند؟! اما من دقیقاً می‌دانم كه در ماجرای ناو اسرائیلی، توكل جناب سید بر خدای متعال بود و اعتمادی جز بر پروردگار جهان نداشت و اصلاً بر چه چیز دیگری می‌توانست اعتماد كند؟! صحنه‌ای بود كه خداوند عزوجل آن را ترتیب داد و نشان‌دهنده‌ی قدرت و عظمت خداوند بود. با این سخن سید حسن، جبروت و هیبت اسرائیل در مقابل چشمان همه‌ی جهان در هم شكست و این یك صحنه‌ی ربّانی و الهی بود.حجت‌الاسلام‌ سید هاشم صفیّ‌الدین -رئیس شورای اجرایی حزب‌الله لبنان-

يک نفر را مثل آقاى خامنه‌ای پيدا بکنيد که متعهد به اسلام باشد و خدمتگزار، و بناى قلبى اش بر اين باشد که به اين ملت خدمت کند، پيدا نمى کنـيد، ايشان را من سالهاى طولانى مى شناسم،.امام خمينى «قدس سره»