مدرسه علمیه الزهراء گیلان غرب

همسفر خاطره انگیز

ساعت 15:30 ظهر رمضان 1435، طبق معمول هر روز، برای کلاس قرآن آماده شدم و رفتم کنار جاده ومنتظر ماشین بودم. از قضا آن روز برخلاف روز های قبل خیلی زودتر ماشین برام شد، سوار ماشین شدم در ماشین رو بستم ماشین شروع به حرکت کرد و من خوشحال از اینکه دقایقی زودتر به کلاسم میرسم که ناگهان جابجایی سریع یک جانور داخل ماشین حواسم را به خود جلب کرد و این نگاه کنجکاو من بود که به سمت جانور کشانده شد تا شاید با مشاهده و کشف آن از ترسی که بر من غالب شده بود رها شوم؛ اما نه، به محض اینکه متوجه شدم همسفرم یک حیوان موذی است نزدیک بود از ترس،  غالب تهی کنم از ترس اینکه موش به من نزدیک شود تمام بدم را جمع کردم. اما با جنب و جوش و جابه جایی همسفر زبلم حفظ خونسردی برام واقعا سخت بود با اینکه من شخصی کاملاً ترسو و کم جرأت هستم، ولی چادرم رو محکم گرفتم و به سختی خودم رو کنترل کردم که جیغ نزنم، و سعی می کردم به هر موضوعی غیر از داخل ماشین و همسفر پر جنب و جوشم فکر کنم اما فایده ای نداشت و لحظات برایم به کندی می گذشت، تا رسیدن به مقصد لحظاتی بسیار سختی گذراندم. و موقع پیاده شدن، راننده با تعجب از حضور موش در داخل ماشین با لهجه ی محلی به من گفت:« خویشکگم خودا زانید دل له لی داشتیده؛ خواهرم خدا می دونه خیلی دل و جگر داشتین.» غافل از اینکه بداند در آن لحظات صدای قلب خودم را به راحتی می شنیدم.
مبلغ: توران صیاد پور طلبه پایه سوم

خطر عظیم غفلت از اصلاح نفس

اکنون که معلوم شد تمام خیرات از سرچشمه نور فطرت الله است در صورتی که محتجب به حجاب های طبیعت نباشد، و اسیر دام های پیچاپیچ نفس و ابلیس نگردد، و کفیل سعادت مطلقه ی انسانی همین فطرت شریفه است، و نیز معلوم شد که تمامی شرور از فطرت محجوبه ی مظلمه به ظلمات طبیعت است، و منشأ همه ی شقاوات و بد بختی ها در دنیا و آخرت همین احتجابات است، باید دانست که اگر انسان از خود غفلت کند و در صدد اصلاح نفس و تزکیه ی ان بر نیاید و نفس را سر خود بار آورد، هر روز، بلکه هر ساعت بر حجاب های آن افزوده شود، و از پس هر حجابی حجابی، بلکه حجبی برای او پیدا شود تا ان جا که نور فطرت به کلی خاموش و منتفی شود، و از محبت الهیه در ان اثری و خبری باقی نماند؛ بلکه از حق تعالی و آنچه به او مربوط است از قرآن شریف و ملائکه الله و انبیاء عظام و اولیای کرام (علیهم السلام) و دین حق و جمله ی فضائل متنفر گردد، و ریشه ی عداوت حق(جل و علا) و مقربان درگاه مقدس او در قلبش محکم و مستحکم گردد تا ان جا که به کلی در های سعادت بر او بسته شود، و راه آشتی با حق تعالی و شفعاء (علیهم السلام) منسدّ گردد، و مخلَّد در عرض طبیعت گردد که باطن آن در عالم دیگر جلوه کند و آن خلود در عذاب جهنم است. 1
پی نوشت:
1-دکتر احمد ضرابی، نصایح عرفانی-اخلاقی امام خمینی(ره) ص 49.

دستور العمل قرآنی برای سلوک عرفانی(2)
دستور سوم: قرآن بخوان

دستور اول و دوم، شب بیداری به اندازه ی ممکن و نماز شب به هر اندازه که مقدور باشد خداوند متعال در ادامه سوره ی مزمل اینگونه به رسولش دستور می دهد: «وَ رَتِّلِ الْقرآنَ تَرتیِلا»1یا رسول الله قرآن بخوان، با ترتیل بخوان، با حال بخوان، آرام آرام بخوان. در همین سوره، بعد از آن دستور العمل، دو مرتبه دیگر در مورد قرآن می فرماید:«إِنَّ هذِهِ تَذْکِرَةٌ فَمَن شَاءَ اتَّخَذَ اِلی رَبِّهِ سَبیلا»2 اگر کسی سیر و سلوک بخواهد، باید به قرآن تمسک کند3
در روایت صحیح السندی از مرحوم کلینی در کتاب فضل القرآن کافی آمده است که وقتی در فتنه واقع شدید، بلا های مادی یا معنوی بر شما هجوم آورد، به قرآن تمسک کنید. پیامبر اکرم(صلی الله علیه واله) می فرماید: این قرآن حیات دارد، شفاعت می کند و شفاعتش پذیرفته می شود.کسانی که از قرآن اعتراض می کنند، قرآن آنها را نفرین می کند و نفرینش هم پذیرفته می شود. این قرآن نظیر خود پیامبر اکرم(صلی الله علیه واله) می تواند انسان را به جاهایی برساند. راهبر و راه گشاست. لذا پیامبر اکرم(صلی الله علیه واله) می فرماید: کسی که آن را سر مشق خود قرار دهد، بهشت او از همان وقت شروع می شود تا زمانی که به بهشت موعود برسد کسی هم که پشت پا به او بزند واز آن اعتراض کند، جهنم او از همان وقت شروع می شود تا به جهنم موعود برسد.4 علی کل حال، این قرآن کتاب عجیبی است، اما حیف که هیچ وقتی پیدا نشده که مردم ارزش قرآن را درک کرده باشند.
تمسک به قران چند رتبه دارد. مرتبه اول: خواندن قران است و انسان برای سیر و سلوک، این قرآن خواندن را می خواهد،جدی هم می خواهد.5 مرتبه دوم: تدبر در قرآن است در این مورد هم قرآن آیه ای دارد.«اَفَلَایَتَدَبَّرُونَ الْقُرآنَ اَمْ عَلَی قُلُوبٍ اقْفَالُهَا»6مگر قفل بدبختی و شقاوت به دل شما خورده که در قرآن تدبر نمی کنید.7
روایت از امام سجاد (علیه السلام) است که می فرمایند :این خزینه علم خداست و هر چه ما از این خزینه برداریم باز خزینه پر است. قرآن علم خداست، همان طور که علم خدا نامتناهی است، علوم قرآنی هم انتها اهل بیت (علیهم السلام) هم، این چنین هستند.8
مرتبه سوم: مهم تر از مرتبه اول و دوم است. قرآن باید سرمشق زندگی ما باشد. قرآن باید در خانه ها، جامعه ما، کلید زوایای اجتماع ما، دولت و ملت ما زنده و سرمشق باشد خلاصه حرف این است که بدون تمسک به قرآن نمی توان سیر وسلوک کرد.9
پی نوشت:
1-مزمل/4
2-مزمل/19
3-مظاهری،حسین،محدوده پرواز انسان، آیت الله العظمی مظاهری، درس هایی از اخلاق و عرفان ص94
4- همان صص97-98
5- همان ص103، 6-محمد/24
7-حسین،محدوده پرواز انسان، آیت الله العظمی مظاهری، درس هایی از اخلاق و عرفان ص105
8- همان
9- همان ص 106.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) می فرمایند:
جهنم بر چشمی که از ترس خدا گریسته و چشمی که در راه خدا بیدار مانده و چشمی که از محرمات خدا بسته شده یا در راه خدا بیرون آمد، حرام گشته است.
کنز العمال:575/297/4

زنان منطقه گیلانغرب با توجه به درگیری شدید این منطقه در روزهای جنگ، چگونه پذیرای شرایط سخت جنگی بودند؟

در منطقه گیلان غرب زنان بسیاری بعد از درگیری عراق با ایران و پذیرش شرایط جنگی در منطقه حضور مدافعانه خود را اثبات کردند، نمونه بارز این زنان خانم مریم مرادپور می باشد. ایشان در گیلان غرب منزلی داشتند که پذیرای رزمندگان بود و با وجود اینکه شهر از حالت مسکونی خودش خارج شده بود او حاضر به ترک خانه اش نشد و خانه او به عنوان خانه رزمندگان شناخته می شد. این زن رزمنده در آن زمان درست مثل یک مادر در کنار بچه های جنگ بود و رزمنده ها زمانی که می خواستند به مرخصی بروند ابتدا به دیدار این مادر می رفتند و سپس عازم خانه های خود می شدندمریم مرادپور زمانی که شهر زیر آتش هوایی و زمینی دشمن بود هرگز به دنبال جایی برای فرار از این آتش نمی گشت؛ البته این رشادت ها زمانی بیشتر خودش را نشان می دهد که متوجه می شویم دو فرزند ایشان در خط مقدم حاضر بودند و او به واسطه رزمندگان جویای احوال فرزندانش می شد تا اینکه یک زمان به همین واسطه متوجه شهادت هر دو فرزند شد و درست از همان زمان تمام رزمنگان را به جای فرزندان خود می دانست.
نمونه دیگر از شیر زنان گیلان غرب دختری شجاع به نام نصرت لطیفی است که نه پدر و مادرش به رحمت خدا رفته بودند. و تنها نقطه اتکایش برادرش حسین بود، که او هم در جبهه ها به سر می برد. این دختر دلاور با لباس رزم و کلاه خود در ایام جنگ برای خدمت به رزمندگان منطقه کردستان که نوعی خاص از جنگ را تجربه می کردند تا خط مقدم پیش می رفت و آذوقه به رزمندگان می رساند و هنگام برگشت لباس های دلاوران ما را برای شستشو به عقب می آورد تا بهانه ای برای دفعه بعد حضور و دیدار و مراقبت از برادرش در خط داشته باشد.
وقتی حسین می خواست به پشت جبهه و به خانه بازگردد با این پاسخ مواجه می شد که؛ جبهه و جنگ در راه اسلام زن و مرد ندارد. اما وقتی برادرش حسین بر اثر انفجار مین در منطقه بان سیران در جبهه به شهادت می رسد. مدتی در سنگرهای این منطقه جای خالی برادرش را پرکرد و در همان جا مدتها نگهبانی می داد و ذکر یا زهرا(س) همیشه بر لبانش جاری بود و بارها مشاهده شد که شب ها در سنگر برادر به در و دل با تنها عضو خانواده اش که به شهادت رسیده بود می پرداخت این زن به عنوان یک دختر کلهر بسیجی در سال های 60 و 61 در بان سیران مشهور بود تا اینکه دو سال بعد از برادر و حضور در جبهه ها بیمار شد و به رحمت خدا رفت.
از دیگر شیرزنان این منطقه، فرنگیس حیدرپور است، که بعد از به شهادت رسیدن 8نفر از اعضاء خانواده اش و البته مشاهده جنایات عراق در منطقه، انزجار عجیب از رژیم بعث در دل داشت؛ روزی به خاطر حمله نیرو های بعثی به همراه پدرش به کوه های اطراف پناه برد دوتن از نیروهای بعثی رادر میان کوه ها مشاهده کرد او توانست با کمک پدرش یکی از آن ها را با تبر کشته و دیگری را به اسارت خود درآورد.
اما اگر از حضور زنان در جنگ بگوییم و یادی از زنان عشایر کلهر نکنیم حق مطلب را ادا نکرده ایم این زنان سیاه چادرهای خود را در آن زمان در نزدیکی محل استقرار رزمندگان می زدند و از این راه برای رزمندگان نان، غذا و هیزم تهیه می کردند.
این زنان کلهر در منطقه قبل از هرچیز با شرایط سخت جنگ و آتش دشمن کنار آمده و به تقویت روحیه رزمندگان کمک می کردند.

فریده اردشیری و فاطمه علی مردی