مدرسه علمیه الزهراء گیلان غرب

تربت کربلا

در زمان حضرت صادق عليه السلام زن زانيه اي بود که هر وقتي بچه اي از طريق نا مشروع مي زائيد به تنور مي انداخت. و آنها را مي سوزاند، تا اين که اجلش رسيد و مرد.
اقربا و خويشان او زن را غسل و کفن کردند و نماز برايش خواندند و به خاکش سپردند، ولي يک وقت متوجّه شدند زمين جنازه اين زن بد کاره را قبول نمي کند و به بيرون انداخت، آن عده که در جريان دفن اين زن بد کاره شرکت داشتند احساس کردند شايد اشکال از زمين و خاک باشد جنازه را در جاي ديگري دفن کردند، دوباره صحنه قبل تکرار شد، يعني زمين جسد را نپذيرفت و اين عمل تا سه مرتبه تکرار شد.

مادرش متعجب شد آمد محضر مقدّس آقا امام صادق عليه السلام و گفت: اي فرزند پيامبر به فريادم برس… و جريان را براي حضرت بازگو کرد و متمسک و ملتجي به حضرت گرديد، وجود مقدّس آقا امام صادق عليه السلام وقتي جريان را از زبان مادرش ‍ شنيد متوجّه شد کار آن زن زنا و سوزاندن بچه هاي حرام زاده بود، فرمود: هيچ مخلوقي حقّ ندارد مخلوق ديگر را بسوزاند، و سوزاندن به آتش فقط به دست خالق است. مادر آن زن بد کاره به امام عرض کرد: حالا چه کنم. حضرت فرمود: مقداري از تربت جدّم سيدالشهداء ابي عبداللّه الحسين عليه السلام را همراه جنازه اش در قبر بگذاريد زيرا تربت جدّم حسين عليه السلام مشکل گشاي همه امور است مادر زن زانيه مقداري تربت کربلا تهيه نمود و همراه جنازه گذاشت، و ديگر تکرار نشد.[1] .


پی نوشتها :
[1] کشکول النور ج 2 ص 18.

منبع: داستانهايي از زمين کربلا ؛ ر- يوسفي

حضرت نوح و کربلا

در کتاب شريف المشاهد شيخ شبستري (ره) روايت کرده که چون حضرت نوح عليه السلام کشتي را بنا نمود و صد هزار مسمار به کشتي زد تا اينکه پنج مسمار ماند حضرت نوح عليه السلام يکي از آن پنج مسمار را برداشت.

فاَ شرَقَ بِيَدِهِ وَ اَضاءَ کَما يَضئ الکَواکِبَ الدُّريه في اُفُق السَّماء.

پس آن مسمار در دست نوح روشن شد چنانکه ستاره رخشان در افق آسمان درخشنده مي شود. فتحيّر نوح فانطق الله المسمار بلسان طلق ذلق فقال انا باسم خير الانبياء محمّد بن عبّداللّه «ص» پس نوح از درخشندگي مسمار حيران شد و خداوند عالم مسمار را بنطق و تکلم آورد با زبان کشاده و فصيح عرض کرد: که يا نوح من بر اسم نامي خاتم انبياء محَّمد بن عبدالله مقرَّر شده ام و درخشندگي من از برکت اسم آن بزرگوار است.

پس جبرئيل نازل شد و حضرت نوح عليه السلام از جبرئيل سؤال کرد يا جبرئيل اين چه مسماري است که من هرگز مثل او را در درخشندگي نديده ام. جبرئيل گفت: اين مسمار بر اسم حضرت رسو ل اللّه (ص) است پس ‍ حضرت نوح (علي نبيّينا و آله و عليه السلام) سه مسمار ديگر از آنها را برداشت و هر يک را به طرفي از کشتي زد، و هر يک در درخشندگي مثل سابق بودند، چون نوبت مسمار پنجم رسيد حضرت نوح عليه السلام آن را برداشت و ديد فَزَهر و انارَ و اَظهَر النِداوة پس درخشان و منوّر گرديد، در دستش، و رطوبت سرخي از آن مسمار ظاهر شد، حضرت نوح عليه السلام متعجّب ماند از جبرئيل سؤال کرد! جبرئيل عرض کرد: که اين مسمار پنجم مسمار حسين عليه السلام است و بنام اوست، آنرا بجانب مسمار پدرش بزن، حضرت نوح پرسيد که اين چه رطوبت است که از اين مسمار ظاهر مي شود؟ جبرئيل عرض کرد: که اين خون است و احوالات و وقايع کربلا را به حضرت نوح عليه السلام بيان کرد و حضرت نوح عليه السلام گريست و بر قاتلين آن حضرت لعن نمود. [1] .


پی نوشتها :
[1] کشکول النور ج 1 ص 64.

منبع: داستانهايي از زمين کربلا ؛ ر- يوسفي

شخصي که به خاطر غبار زوار کربلا، نسوخت

مرحوم قاضي رضي الله عنه در مجالس المؤمنين مي‏نويسد: پدر جمال‏الدين خليعي موصلي حاکم شهر موصل بود. او ناصبي و يکي از دشمنان سرسخت اهل بيت عليهم‏السلام بود، مادرش هم ناصبيه بود و پسري براي او متولد نمي‏شد. او نذر کرد اگر خداي تعالي به او پسري عطا کند براي شکرانه‏اش پسرش را سر راه زوار امام حسين بفرستد تا وقتي آن‏ها از شام و جبل مي‏آيند آن‏ها را به قتل برساند. مدتي بعد جمال‏الدين خليعي متولد شد چون به حد جواني رسيد، مادرش او را از نذري که کرده بود با خبر کرد و با مادرش دنبال زواري که از شهر موصل عبور مي کردند رفت. وقتي به مسيب رسيد، ديد زوار از «جسر» عبور کرده‏اند. همان جا توقف کرد تا هنگامي که آن‏ها مراجعت کردند آن‏ها را به قتل برساند. او در جايي که کمين کرده بود به خواب رفت و در عالم خواب ديد قيامت برپا شده و ملائکه آمدند و او را گرفتند و در آتش انداختند؛ اما آتش او را نمي‏سوزاند. ملک جهنم به آتش گفت: چرا او نمي‏سوزد؟ آتش گفت: غبار زوار کربلا بر او نشسته است، سپس او را از آتش بيرون آوردند و شست و شو دادند و دوباره او را در آتش انداختند؛ اما باز هم آتش او را نسوزاند. ملک گفت: چرا دوباره او را نمي‏سوزاني؟ آتش گفت: شما ظاهر او را شستيد؛ اما غبار در جوف (شکم) او داخل شده است. وقتي از خواب بيدار شد، از عقيده‏ي فاسد خود برگشت و مذهب تشيع را اختيار کرد و مشغول مداحي حضرت علي عليه‏السلام شد. نقل کردند: وقتي او به کربلا آمد، اين شعر را در وصف امام حسين عليه‏السلام سرود:

اذا شئت النجاة فزر حسينا
لکي تلقي الا له قرير عين
فان النار ليس تمسن جسما
عليه غبار زوار الحسين

اگر از آتش نجات مي‏خواهي، پس آقا امام حسين عليه‏السلام را زيارت کن؛ زيرا آتش به بدني که غبار زوار حسين عليه‏السلام بر او نشسته باشد نمي‏رسد. (مجالس المؤمنين. )

منبع:

کرامات حسينيه و عباسيه ؛ موسي رمضاني‏پور نوبت چاپ: هفتم تاريخ چاپ: زمستان 1386 چاپ: محمد (ص) ناشر: صالحان صفحات 36 و 37

سرّ سحر5

چند حدیث پیرامون نماز شب :

پیامبر اکرم (ص) فرمود :بر شما باد خواندن نماز شب حتی یک رکعت زیرا نماز شب انسان را از گناه باز داشته خشم خداوند را فرو نشانده صاحبش را از عذاب دوزخ در امان می دارد.
پیامبراکرم (ص) فرمود :کسی که نماز شب بخواند در روز ابرومند خواهد زیست.
پیامبر اکرم (ص)فرمود:سه وقت است که دعا در ان اجابت می شود:
1- زمانی که مردی تنها بوده در حالی که جز خداوند کسی او را نمی بیند برخیزد و نماز گذارد.
2- زمانی که مردی با گروهی در حال جنگ در راه خدا باشد یارانش فرار کنند و او استوار بماند.
3- زمانی که انسان در اخر شب برای دعا بر خیزد.
پیامبر اکرم (ص)فرمود: نماز شب بخوانید که باعث رفع بیماری از بدن است .
پیامبر اکرم (ص)فرمود: بهترین شما کسی است که خوش سخن باشد گرسنگان را سیر کند و شبانگاه هنگامی که مردم در خواب اند نماز بخواند.
پیامبراکرم (ص):در وصیت به امام علی (ع) فرمود تو را به خصلتی سفارش می کنم ان را رعایت کن پس سه بار فرمود نماز شب.
پیامبر اکرم (ص): هنگامی که بنده از نیمه شب برای اقامه نمازشب جهت جلب خوشنودی خدایش بر خیزد در حالی که چشمانش خواب الود باشد خداوند برفرشتگان مباهات می کند و درباره او می فرماید ایا نمینگری بنده ام را که از خواب شیرین خود دست برداشته و به نمازی که بر او واجب نکردم بر خواسته است ؟گواه باشید من او را امرزیدم .
پیامبر اکرم (ص):به امیرمومنین(ع)فرمود سه چیز باعث شادی مومن است 1-دیدار دوستان 2-افطار روزه 3-نماز(عبادت)و شب زنده داری در نیمه شب.
پیامبر اکرم (ص): نور مومن در روز قیامت نماز در دل شب می باشد.
پیامبر اکرم (ص): خدا رحمت کند مردی را که شب از خواب برخیزد و نماز شب بخواند و همسرش را براین عمل تشویق کند و اگر بیدار نشد (باز با اجازه قبلی) به صورت وی اب پاشیده و بیدارش کند.
پیامبراکرم (ص): کسی که به نیت بیدار شدن برای نماز شب بخوابد خواب او نوعی صدقه به شمار می اید و خداوند متعال برای او پاداش نماز شب را مقرر می دارد.
پیامبر اکرم (ص): در بهشت غرفه های است که داخل ان از بیرون پیدا و بیرون ان از داخل نمایان است و در ان افرادی از امت من ساکن هستند که دردنیا سخن شایسته به زبان اورده و به سیر کردن گرسنگان پرداخته و بر دیگران سلام کرده و برای نماز شب برمی خیزد.
امام صادق (ع):نماز شب باعث زیبایی سیما - نیکویی اخلاق- خوشبویی بدن- فراوانی رزق - پرداخت قرض و از بین رفتن غم و تقویت نور چشم است.
امام صادق (ع): در قیامت همه چشم ها گریان است مگر سه چشم :چشمی که از دیدن انچه که خداوند حرام کرده بر هم نماده شده 2-چشمی که در اطاعت خداوندبی خوابی کشیده 3-چشمی که به هنگام نماز شب از ترس خدا گریسته است .
امام صادق(ع): خانه ای که در ان نماز شب خوانده و قران تلاوت می شود در نظر اهل اسمان نورانی است همانگونه که اهل زمین نورانیت ستارگان را می بیند.
امام صادق(ع): نماز شب موجب رضایت پروردگار و محبت ملائکه نسبت به سنت انبیاء نور معرفت و اصل ایمان- راحتی بدن - نا خشنودی شیطان - صلاح علیه دشمنان- موجب اجابت دعا و قبولی اعمال - برکت در رزق - شبیه بین انسان ملک الموت چراغ گور انسان - فرش زیر پهلوی انسان در قبر- جواب نکیر و منکر و مونس زائر انسان در قبر تا روز قیامت است. چون روز قیامت شود سایه ای بر بالای سر او تاجی بر سر او - لباسی بر بدن او نوری که پیشاپیش او در حرکت است - پوششی بین او و اتش - محبتی بین او و خداوند متعال مایه سنگینی ترازوی اعمال او گذرنامه عبور از صراط و کلید بهشت است.
امام صادق (ع): اگر بیم داری که پایان شب برنخیزی یا سرما و مشکل دیگری مانع نماز شبت می شود نماز شب را در اول شب (و پیش از خواب )بخوان.
امام صادق (ع): شایسته است که انسان وقتی نماز شب می خواند صدایش را به دیگر اعضای خانواده اش برساند تا کسی که قصد نماز شب خواندن دارد از جایش بر گردد.

منابع:
1-حسن راشدی (نماز شناسی)1326
2-محمود غفاری قم (اسرار پزشکی نماز شب) 1385
3-حسین علی جعفری (500حدیث پیرامون نماز شب)1388

گرد آورندگان:
سهیلا کسی پور - زینب پرهیز

داستان زن صائبی

عالم فرزانه حضرت آيت الله العظمي حاج سيد محمد حسيني شيرازي در کتاب عاشورا روز تجديد اسلام معجزه‏اي از آقا امام حسين عليه‏السلام نقل مي‏کند که ايشان فرمودند: در شهر کربلا با صائبي‏هاي بحث‏هاي فراواني داشتم و عده‏اي از آنان نيز دين مبين اسلام را اختيار کردند و از آنان حکايت‏هاي فراواني شنيده‏ام و اين داستان از آن جمله است. يک زن صائبي در شب عاشورا به يکي از مجالس سرور شهيدان حضرت امام حسين بن علي عليه‏السلام که در همسايگي آن‏ها بر پا بود مي‏رود و براي دختر خود به عنوان تبرک مقداري برنج درخواست مي‏کند و از صاحب منزل مي‏خواهد که اين موضوع را براي کسي تعريف نکند، چون اين کار نزد صائبي‏ها بسيار ناخوشايند بوده و جرم به حساب مي‏آمد و اگر اين امر افشا مي‏شد احيانا به کشته شدن او مي انجاميد. بعد از گذشت يک سال با روي باز و چهره‏ي خندان به صاحب مجلس مي‏گويد: به برکت مجلس امام حسين عليه‏السلام، دخترم بعد از 13 سال حامله شد و خداوند فرزندي به او عنايت کرده است که نامش را حسين گذاشتيم و به اين وسيله تمام آن خانواده دين اسلام را پذيرفتند. ( زندگاني سيدالشهدا عليه‏السلام، ص 97. )

منبع: کرامات حسينيه و عباسيه ؛ موسي رمضاني‏پور نوبت چاپ: هفتم تاريخ چاپ: زمستان 1386 چاپ: محمد (ص) ناشر: صالحان صفحات 64 و 65