مدرسه علمیه الزهراء گیلان غرب

و أما توبه الأنبياء (عليهم السلام) فيكفيك منها ما بلغك من توبه داود النبى - صلوات الله و سلامه على نبينا و آله و عليه - و قد روى أنه لما علم بعد نزول الملكين… .
اما توبه انبياء (عليهم السلام)، براى نمونه توبه داود پيغمبر (عليه السلام) كافى است. روايت شده كه همين كه داود (عليه السلام) بعد از نازل شدن آن دو ملك…
دانست كه براى تنبيه او نازل شده ‏اند، چهل روز سجده كرد و سر از سجده برنداشت مگر براى حاجت و نماز و در اين چهل روز، نه خورد و نه آشاميد و همه‏ اش را گريه می‏كرد، و آنقدر گريه كرد كه از آب چشمش در اطراف سرش گياه روييد! و حضرت داود (عليه السلام) همه‏ اش خدا را مىیخواند با زبان‏هاى محرقه القلوب(1) و توبه مىیكرد و از جمله حرف‏ها كه در مناجات م‏یگفت، عرض كرد:
سبحان خالق النور جرح الجبين و فنيت الدموع و تناثرا الدود من ركبتى و خطيئتى ألزم بى من جلدى.
منزه و پاكى اى خدايى كه نور را آفريدى، خداوندا! پيشانى از طول سجده زخم شد و اشك ديدگان تمام گشت و سر زانوهايم كرم گذاشت و با اين‏ حال، خطايم گريبانم را گرفته كه سخت‏تر از پوستى است كه به بدنم چسبيده باشد.
پس ندا آمد: يا داود! آيا گرسنه‏ اى طعامت بدهم؟ آيا تشنه‏ اى آبت بدهم؟ آيا مظلوم شده‏  اى كمكت نمايم؟ و از گناهش اسم برده نشد!
حضرت داود (عليه السلام) صيحه‏ اى كشيد و عرض كرد: گناهى را عرض میكنم كه مرتكب شدم. پس ندا آمد: سرت را از سجده بردار كه بخشيدم تو را؛ معذلك، سر برنداشت تا حضرت جبرئيل (عليه السلام) آمده سرش را برداشت و در بعضى روايات هست كه بعد از قبولى توبه‏ اش هم به گناه خود نوحه میكرد به درجه‏ اى كه از سوز ندبه و نوحه‏ ش مستمعين كثير هلاك می‏شدند و خودش غش میكرد و میافتاد!(2)

پی نوشت:

1)سوزاننده دل‏ها.
2)بحار الانوار، 14/28.

منبع:

رساله لقاء الله، عارف كامل ميرزا جواد آقا ملكى تبريزى (رحمه الله عليه).

بانو!

حال دل تنگم را فقط حرمت خوب می کند…

حاج قاسم سلیمانی خطر ناک ترین مرد جهان

ثمره حجاب شناخته شدن جایگاه واقعی زن به عنوان انسانی با ویژگی‌های خاص خود است که این شناخته شدن، به برکت حجاب پدیدار می‌شود. اما بی‌حجابی و برهنگی به زن جنبه جنسی می‌دهد و انسان بودن او را به فراموشی می‌سپارد.

زن به دلیل اینکه عواطف و احساسات قویتری در برابر مرد دارد، از نظر روانی نفوذپذیرتر از مرد است؛ یعنی از عوامل بیرونی بیشتر از مرد متاثّر می شود. این تأثّر و نفوذپذیری وقتی از یک منبع، یعنی از سوی شوهر باشد، باعث می شود وحدت و یگانگی روانی زن حفظ شود؛ ولی وقتی زن بدون حجاب در اجتماع مردان نامحرم حاضر می شود، به آسانی تحت تأثیر روانی و عاطفی آنان قرار می گیرد و وحدت روانی او از بین می رود و با از بین رفتن وحدت روانی، دچار اضطراب و آشفتگی میشود.

در منابع اسلامی درباره ی برخی از آثار روانی حجاب  مطالب زیادی وجود دارد. برای مثال در آیه ی 60 سوره ی نور، درباره ی فلسفه ی حجاب می فرماید: «وَ اَن یستَعفِفنَ خَیرٌ لَهُنَّ» و اگر (زنان) خود را بپوشانند برای آنها (خیر) بهتر است. کلمه ی «خیر» که به معنای سود و نفع است، به دلیل اطلاقش، هم نفع مادی و هم نفع معنوی را در برمی گیرد.

در آیه ی 53 سوره ی احزاب، سود و نفع حجاب مشخصتر بیان شده است؛ آن-جا که می فرماید: «ذلِکُم اَطهَرُ لِقُلُوبِکُم وَ قُلُوبِهِنَّ» این کار (حفظ حریم بین زن و مرد) برای پاکی دلهای شما و آنها بهتر است. همچنین در آیه ی 30 نور درباره ی تأثیر حفظ عفّت مرد به واسطه ی نگاه آلوده نکردن به زن، می فرماید: «وَ یحفَظُوا فُرُوجَهُم ذالِکَ اَزکی لَهُم» و عفاف خود را حفظ کنند، این برای آنان پاکیزه تر است..

قرآن کریم، نتیجه ی نهایی عفت را با تعابیری چون «خَیرٌ لَهُنَّ»، «اَطهَرُ لِقُلُوبِکُم وَ قُلُوبِهِنَّ» و «اَزکی لَهُم» بیان میکند که مقدمه ای برای عفیف ماندن و آلوده نشدن به فحشا و در نتیجه، راهی برای رسیدن به سلامت قلبی یا قلب سلیم است که در آیه ی 89 سوره ی شعرا به آن اشاره کرده است؛ زیرا صاحب قلب سلیم کسی است که از آلودگیهای معنوی و اخلاقی پاک باشد و این زمانی است که او تعادل فکری و روانی کافی داشته باشد.

منبع:

farsnews.com

در «عیون اخبار الرضا» در حدیثی از پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) میخوانیم:

خداوند متعال چنین فرموده: من سوره ی حمد را میان خود وبنده ام تقسیم کردم نیمی از آن برای من و نیمی از آن برای بنده من است، و بنده من حق دارد هر چه را میخواهد از من بخواهد:

هنگامی که بنده می گوید:« بِسمِ اللهِ الرَّحمن الرَّحیمِ»، خداوند بزرگ می فرماید: بنده ام به نام من آغاز کرد، و بر من است که کارهای او را به آخر برسانم و در همه حال او را پر برکت کنم.

وهنگامی که می گوید:«الحَمدُ لِلهِ رَبِّ العالَمینَ»، خداوند بزرگ می فرماید: بنده ام مرا حمد و ستایش کرد، و دانست نعمت هایی را که دارد از ناحیه من است، و بلاها را نیز من از او دور کردم، گواه باشید که من نعمت های سرای آخرت را بر نعمت های دنیایی او می افزایم، و بلاهای آن جهان را نیز از او دفع میکنم، همانگونه که بلاهای دنیا را دفع کردم.

هنگامی که می گوید:«الرَّحمنِ الرَّحیمِ»، خداوند می گوید: بنده ام گواهی داد که من رحمان و رحیمم، گواه باشید بهره ی او را از رحمتم فراوان میکنم، و سهم او را از عطایم افزون می سازم.

هنگامی که می گوید:«مَالِکِ یَومِ الدِّینِ»، او می فرماید: گواه باشید همان گونه که او حاکمیت و مالکیت روز جزا را آن من دانست، من در روز حساب، حسابش را آسان می کنم، حسناتش را می پذیرم، و از سیئاتش صرف نظر می کنم.

و هنگامی که می گوید: «إِیَّآکَ نَعبُدُ»، خداوند بزرگ می گوید: بنده ام راست می گوید، تنها مرا پرستش می کند، من شما را گواه می گیرم براین عبادت خالص ثوابی به او می دهم که همه ی کسانی که مخالف این بودند به حال او غبطه خورند.

و هنگامی که می گوید: « إِیَّآکَ نَستَعِینُ»، خداوند می گوید: بنده ام از من یاری جسته، و تنها به من پناه آورده، گواه باشید من او را در کارهایش کمک می کنم، در سختی ها به فریادش می رسم، و در روز پریشانی دستش را می گیرم.

و هنگامی که می گوید: « اهدِنَا الصِّراطَ المُستَقِمَ…..(تا آخر آیه)»، خداوند می گوید: این خواسته ی بنده ام برآورده است، و او هر چه می خواهد از من بخواهد که من اجابت خواهم کرد آنچه امید دارد، به او می بخشم و از آنچه بیم دارد ایمنش می سازم.

منبع:

تفسیر نمونه آیت الله مکارم شیرازی ص 29