مدرسه علمیه الزهراء گیلان غرب

حدیث قدسی:

یا داوود ذکری للذاکرین و جنتی للمطیعین و حبی للمشتاقین و انا خاصه للمحبین.

ای داوود، یادم را برای یادکنندگان، بهشتم را برای فرمان برداران و عشقم را برای مشتاقان پاداش می دهم
اما خودم ویژه عاشقانم هستم.

امام خامنه ای(مدظله العالی):

بروید سراغ کارهای نشدنی تا بشود.
تصمیم بگیرید بر برداشتنن کارهای سنگین، تا بردارید. ” و لا یخشون احدا الا الله”
خب زحمتهایش چه؟ رنج هایش چه؟ محرومیت هایش چه؟
جوابش این است که: ” و کفی با الله حسیبا”
خدا را فراموش نکن، خدا حسابت را دارد.
در میزان الهی، رنج تو، محرومیت تو، کفّ نفس تو، حرصی که خوردی، زحمتی که کشیدی، کاری که کردی، خون دلی که خوردی، دندانی که روی جگر گذاشتی، اینها هیچ وقت فراموش نمی شود.

نصایح عرفانی امام خمینی(رحمة الله علیه)

خواندن کتب اولیا و عرفا، به قصد فهمیدن کلمه شریفه جامعه “الحمد لله”

“یاد روزی که در ایام جوانی کتاب “فصوص الحکم و دیگر کتب عرفانی را که برزگان مشایخ اهل ارباب عرفان1 به یادگار گذاشته اند در خدمت بعض از مشایخ اهل عرفان -رضوان الله علیه- استفاده نمودم واکنون که در این سن کهولت و از پای درآمدگی، دختر عزیزم (فاطی) خانم فاطمه طباطبایی از این بی بضاعت خواستند چیزی بنویسم، باید بنویسم که کتب مذکور با همه قدر و منزلتی که دارند و کمک های بسیار ارزنده ای به معرفت قرآن کریم -سرچشمه فیاض معرفة الله و کتب ادعیه ائمه معصومین صلوات الله و سلامه علیهم اجمعین که آنها را حقا قرآن صاعد باید خواند و احادیث آن بزرگواران- می کنند، حلاوت و لطافت و جامعیت اسرار کتاب الهی را ندارند.2
فی المثل سوره مبارکه حمد مشتمل جمیع اسرار معارف الهیه است که تحمل آن از عهده ی این نویسنده ی دست و پا بسته خارج است، همین قدر بدان ای دختر عزیزم که در “بسم الله الرحمن الرحیم. الحمد لله رب العالمین” معارف و اسرار غیر قابل تحمل برای ما است و اگر عارف صاحب سری در “الحمد لله” با قدم صاحب ولایت غور کند، می یابد که در عالم هستی غیر از الله چیزی و کسی نیست و اگر بود حمد مختص به ذات الوهی نبود (تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل). پس باید قلم ها بشکنند اگر گمان شود ورای او هستند.3
تو نیز ای عزیز کتب عرفا و اولیا را بخوان به قصد فهمیدن یا ذوق کردن همین کلمه شریفه جامعه. و از شماها انتظار دعای خیر دارم، به ویژه بعد از فوتم.و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته."4

پی نوشت ها:
1. عارف بزرگ، آیت الله میرزا محمد علی شاه آبادی، استاد عرفان امام خمینی (رحمة الله علیه).
2. دکتر احمد ضرابی، نصایح اخلاقی عرفانی امام خمینی(رحمة الله علیه)، موسسه فرهنگی پیوند با امام، ص156.
3. همان.
4. همان.

مراحل و عوالم نفس چیست؟

آنها عبارتند از: 1- طبع 2- نفس 3- قلب 4- روح 5- سرّ 6- خفىّ 7- اخفى.

(1) طبع: عبارت است از قواى طبيعى كه مرحله نازله حقيقت انسانى است يعنى قواى نباتى و آثار و افعال آن، چون اكل و شرب و امثال آنها كه خلاصه در اين مرتبه طبيعت، بدن در مقام حيات نباتى است.

(2) نفس: بالاتر از مرتبه طبع است كه عبارت است از قواى حيوانى و إدراكات حس و خيال و وهم، خلاصه مقام و مرتبه حيات حيوانى.

(3) قلب: كه توجه به عالم غيب است و ليكن آميخته است با نظر به عالم شهادت و اين مقام به مراتب از مقام نفس عالى‏تر و برتر است.

(4) روح: كه آن مرتبه و مقام نفس ناطقه است كه از چنگ قواى بدن و آثار طبع و نفس به كلّى مستخلص شده و به روحانيون عالم قدس پيوسته است.

(5) سرّ: در اين مقام است كه عارف به معرفت حق و جمال الهى آشنا و بينا مى‏شود و سرّ الهى را در همه موجودات مشاهده مى‏كند و به زبان ذات مى‏گويد: «ما رأيت شيئا الّا و رأيت اللّه فيه» و به قول عارف عريان:

به صحرا بنگرم صحرات وینم

به دریا بنگرم دریات وینم

به هر جا بنگرم کوه و در و دشت

نشان از قامت رعنات وینم

كه در اين مقام سرّ، اين و آن، دريا و صحرا هنوز مشاهدند و گفتار حلاج از شعر فوق‏ مربوط به اين مقام است.

(6) خفيّ: كه در اين مرتبه تنها خدا را مشاهده مى‏كند نه چون مقام سرّ كه خدا را در دريا و صحرا مشاهده مى‏كرد.

(7) اخفى: كه در اين مقام فناى در حق است. منتها التفات به فنا هم در اين مقام نيست چنانكه در مقام خفى بود. عارف رومى در اين دو مقام خفى و اخفى بسيار بلند فرمود كه:

در خدا گم شو کمال این است و بس

(یعنی مقام خفی و فناء فی الله )

گم شدن گم کن وصال این است و بس
(يعني فناء از فنا)
در مصراع اول كه مقام خفى است اگر چه در مرتبه فناست ولى هنوز عارف به وصال نرسيد اگر چه كمالى تحصيل كرد و وصال در مقام اخفى است و هر يك از اين مراتب سبعه به ترتيب از مرتبه دانى به مقام عالى مى‏رسد و از شهر كوچكى به شهر بزرگى، تا در مقام اخفى به كشور پهناور هستى مطلق قدم مى‏گذارد.

منبع: ممد الهمم در شرح فصوص الحکم، آیت الله حسن زاده آملی

َدستورالعمل قرآن برای سلوک عرفانی

دستور چهارم:استقامت و توجه دائمی

سیر و سلوک در عین حال که امر بسیار واجبی است اما بسیار مشکل هم است.1 قرآن شریف می فرماید اگر می خواهی به مطلوب برسی باید حرکت دائمی داشته باشی. این راه حرکت میخواهد، اما حرکت باید “سبح طویل” باشد، حرکت همیشگی، حرکت در پیچ و خم ها، حرکت در ظلمت ها. و چه تعبیر زیبایی در روایت آمده است که: حرکت در راهی است که از مو باریکتر، از شمشیر برنده تر و از آتش سوزنده تر است.باید شوقی باشد که بتواند در این مسیر حرکت کند. باید اراده ای باشد که آتش و برندگی این راه، برای او اهمیت نداشته باشد.2
اگر ما برای سیر و سلوک چیزی نداشتیم جز همین قدم اول، که عرض کردم، قدم اول مقدم است، بس است که بگوییم راه مشکل است. بگوییم از شمشیر برنده تر، از آتش سوزنده تر و از مو باریکتر است. کجا انسان میتواند به این زودی ها به مقام اتصال الی الله برسد؛ در وقت حرکت هیچ چیز و هیچ کس در دلش نباشد جز خدا. حالت دائمی اش به این زودی ها ممکن نیست. باید از یغظه به توبه، از توبه به تقوی، ازتقوا به تخلیه، تا برسد به تجلیه، لقاء و فناء تا این حالت دائمی برای او پیدا شود. تازه آن وقت هم نمی دانیم دائمیست یا خیر.اما بالاخره می توان ادعا کرد که توجه دائمی و دوام توجه آن وقت پیدا بشود.در سیر و سلوک آن وقت که میخواهیم حرکت کنیم به سوی خدا باید مصداق “فاخلع نعلیک انک بالواد المقدس طوی” باشیم.3
از قرآن و روایات به خوبی استفاده میکنیم، که قبل از این وجود، ما وجود روحی داشتیم، عالم ازل و ذر. ولو ما نتوانیم آنرا درک کنیم. این عالم از، از متشابهات و قضایای مجمله در اسلام می باشد اما قرآن در کمال صراحت به ما میگوید که عالم ذر بوده است. این ارواح ما قبل از این عالم ، موجود بوده اند و در آنجا رابطه با خدا بوده است. در آنجا خطاب “الست بربکم” و “قالوا بلی"4 بوده است، تکلم خدا با ما و حرف زدن ما با خدا. در آنجا خطاب “الم اعهد الیکم یا بنی آدم ان لا تعبد شیطان انه لکم عدو مبین و ان اعبدونی هذا صراط مستقیم"5 بوده است آنجا معاهده بوده است.6
آمدن به این دنیا و بازگشت به همان جایی که بودیم، برای کمال و سیر کمالی است.7 خدا باید به فریاد برسد، اما باید بگوییم، در این راه (نصرت خدا هم هست) “ولو کان حقا علینا نصر المومنین"8 هم هست اگر ما با خدا باشیم، اگر ما بخواهیم جدا بشویم، شوق و اراده حرکت میخواهد. “نمی دانم"، “نمی شود” و “نمی توانم” ندارد. بالاتر از این باید بگوییم که اگر خدا بخواهد، “ماشاءالله"، وقتی خدا بخواهد، وقتی خدا معلم اخلاق باشد، وقتی خدا دست ما را بگیرد، قطعا بی بهره نمی شویم و به مقصود می رسیم انشاءالله.9
پی نوشت ها:
1. حضرت آیت الله حسین مظاهری، محدوده پرواز انسان، نشر مرکز مدیریت حوزه های علمیه، ص111.
2. همان، ص 113.
3. همان، صص115و116.
4. سوره اعراف آیه 172.
5. سوره یس، آیات 60و61.
6. حضرت آیت الله حسین مظاهری، محدوده پرواز انسان، نشر مرکز مدیریت حوزه های علمیه، ص117.
7. همان 118.
8. سوره بقره آیه 152.
9. حضرت آیت الله حسین مظاهری، محدوده پرواز انسان، نشر مرکز مدیریت حوزه های علمیه، ص122.