مدرسه علمیه الزهراء گیلان غرب

امیر المومنین علی (علیه السلام):

لَا یُدرَک ُالعِلمُ بِرَاحَة ِالجُسمِ

دانش با تن آسایی به دست نمی آید.

غررالحکم و دررالکلم ، ح 10684

افسوس بر آن ديده که روي تو نديدست
يا ديده و بعد از تو به رويي نگريدست
گر مدعيان نقش ببينند پري را
دانند که ديوانه چرا جامه دريدست
آن کيست که پيرامن خورشيد جمالش
از مشک سيه دايره نيمه کشيدست
اي عاقل اگر پاي به سنگيت برآيد
فرهاد بداني که چرا سنگ بريدست
رحمت نکند بر دل بيچاره فرهاد
آن کس که سخن گفتن شيرين نشنيدست
از دست کمان مهره ابروي تو در شهر
دل نيست که در بر چو کبوتر نطپيدست
در وهم نيايد که چه مطبوع درختي
پيداست که هرگز کس از اين ميوه نچيدست
سر قلم قدرت بي چون الهي
در روي تو چون روي در آيينه پديدست
ما از تو به غير از تو نداريم تمنا
حلوا به کسي ده که محبت نچشيدست
با اين همه باران بلا بر سر سعدي
نشگفت اگرش خانه چشم آب چکيدست

قال رسول اللَّه (ص):«… فتكون اوّل من يلحقنى من اهل بيتى

فتقدم علىّ محزونة مكروبة مغمومة مقتولة ».

(فاطمه) اولين كسى از اهل ‏بيتم مى‏باشد كه به من ملحق مى‏گردد،

پس بر من وارد مى‏شود، محزون، مكروب، مغموم، مقتول…

فرائد السمطين ج 2، ص 34

” مادر

محسن

ماتم

مدینه

مولا

میخ در

مشکی”

شهادتش تسلیت.